Hornið mitt

Í fríi!

Wed, 29 Jun 2011 10:55:15 GMT

Ja hérna, hrikalega er langt síðan ég hef komið hérna inn!!! Mundi varla lengur hvernig ég átti að logga mig inn :)

Já nú er maður í fríi, það heitir víst sumarfrí... en það gæti alveg eins verið vetrarfrí. Það er ca 5 stiga hiti úti, grenjandi rigning og rok. Ekki nokkur ástæða til að fara út þó við Magga höfum gert það í gær og ætlum aftur í dag, ganga og hreyfa sig, alveg þess virði.

En síðan er um að gera að vera duglegur að drífa af öll inniverkin því einhvern næstu daga byrjar sólin að skína og þá er gott að vera búin að fara í gegnum alla skápa, flokka, henda og raða. Þrífa allt sem hægt er að þrífa. Taka skrifborð og skjöl í gegn. Skreppa á bókasafnið. Taka í prjónana.

Já, já, ok ég hef örugglega nóg verkefni fram að næsta sólskini. Best að halda áfram!

Ótrúlega skemmtileg saga

Wed, 30 Mar 2011 17:00:32 GMT

Mér finnst þessi saga alveg frábær, grét úr hlátri þegar ég las hana og þá meina ég bókstaflega!

- Kona sem er rúmlega fertug skrifar þetta, algjör snillingur..

SANDSLANGAN ÓGURLEGA

Mamma og pabbi eru búin að berjast við mosa í blettinum hjá sér í mörg mörg ár.

En í sumar fór pabbi hamförum á blettinum með tætara, eitur og öxi (það var þegar hann reyndi að murka líftóruna úr mosanum)en ekkert dugði. Í júlí gafst mamma svo endanlega upp á öllu saman og ákvað að fara að ráðum tengdapabba míns (sem er algjört garðséní) og þekja blettinn algjörlega með sandi.

Tengdó hefur sambönd og sá um að senda sandinn (sem ég hélt að kæmi í stóru fiski kari) og svo þyrfti bara að ferja sandinn í hjólbörum inn í garð og dreyfa. Ég bauð mömmu aðstoð mína og mætti tilsettan dag heim til hennar í verkefnið.

Það var ansi heitt í veðri og við töluðum um hvað við værum heppnar að geta unnið úti í svona góðu veðri, mamma var búin að koma fyrir dúkuðu borði úti, með kaffi og brauði á og þar ætluðum við að hvíla okkur, svona á milli þess sem við keyrðum hjólbörurnar inn í garðinn.

Hann var af stærstu gerð tank-bíllinn sem kom með sandinn og það var alls ekkert kar, heldur var sandurinn inni í bílnum og svo drösluðum við langri svartri slöngu bak við hús og inn í garð og úr þessari slöngu átti svo sandurinn að puðras,.

Frábært!... sagði ég við mömmu, þetta verður auðvelt.... engar fjandans hjólbörur.

Þú byrjar bara?.. sagði ég og fékk mér sæti við kaffiborðið. Mamma hélt í slönguna og kallinn hvarf inn í bíl.

Fyrst í stað var þetta bara fínt, það rétt sullaðist sandurinn úr slöngunni og við mamma gátum næstum spjallað saman. Ég ákvað að fara og biðja bílstjórann um að setja meiri kraft á, annars yrðum við í allan dag að þessu., nú!.. sagði hann ég set þá á meiri kraft.... já töluvert meiri sagði ég. Ég hafði varla sleppt orðinu þegar þessi líka svaka hávaði byrjar og ég sé slönguna sem áður hafði legið þarna hálf slöpp og aumkunnarverð lyftast pinnstífa metra frá jörðu. Í sömu andrá heyri ég þetta líka neyðaróp úr garðinum..Mamma!!!! ég hentist af stað og inn í garð,

Guð minn góður, þarna var litla, sextuga móðir mín á fljúgandi siglingu um allan garð eins og norn á óþekku kústskafti og ríghélt sér í slönguna. Auðvitað hefði ég átt að hlaupa til baka og láta bílstjórann slökkva á sand draslinu, en mín fyrsta og eina hugsun var að bjarga mömmu... ég fleygði mér á slönguna af öllu afli og mamma sem áður hafði þeyst um í loftinu brotlenti rétt fyrir framan mig.

Hún leit á mig uppglenntum augum og sagði; hva va a ske???? (mamma er sko þýsk og talar mjög skemmtilega ísl.) Hún leit út eins og litli svarti sambó... kolsvört í framan með uppglennt rauð augu og hárið var eins og hún hefði fengið rafstraum, ég missti mig alveg, ég hló svo mikið að ég var alveg óundirbúin þegar karlfjandinn óumbeðinn jók kraftinn enn meira. Sandurinn kom með svo miklum krafti að við réðum ekki neitt við neitt... algjörlega á valdi slöngunnar þutum við eins og tómir pokar í slagveðri um garðinn. Þetta var ekki lengur spurningin um að koma sandinum á grasið heldur að halda lífi og vona að tankurinn færi að klárast. Ekki veit ég hvað að mér var,sjálfsagt einhver bölvuð taugaveiklun... en ég bara gat ekki hætt að hlæja og til að kóróna allt pissaði ég í mig. Mamma er sjálfsagt hálfbiluð líka því að hún hló ekkert minna en ég og nú vorum við mæðgur eins og útúrdópaðir geðsjúklingar á fljúgandi siglingu um allan garð á svartri sandslöngu.

Ekki veit ég hvað þetta tók langan tíma en allt í einu var þetta búið og karlfjandinn, sem hafði ekki nennt að hreyfa sig úr bílnum, stóð yfir okkur eins fáviti (sem hann sjálfsagt er) og spurði; hvar er allur sandurinn?.....

Ég var skítug, sveitt og búin að pissa í mig og mamma lá við hliðina á mér algjörlega óþekkjanleg og velltist um af hlátri, ég leit í kringum mig..... kaffiborðið var horfið og stólarnir líka, fallega Gullregnið hennar mömmu sem staðið hafði í miðjum garðinum var horfið og það sem merkilegast var, var að það var nánast enginn sandur í garðinum.

Það voru 8 tonn af sandi sem við höfðum fengið, minnst af því fór í garðinn hjá pabba og mömmu, aftur á móti sandblésum við allar rúðurnar á neðri hæðinni á húsinu þeirra svo og gróðurhúsið, en mest allur sandurinn hafði farið upp á þak, á svalirnar og nærliggjandi garða. Borðið stólarnir og kaffið endaði úti í móa en Gullregnið fundum við aldrei, það var 4mtr. á hæð og 3mtr. í þvermál.

Meira um kurteisi

Sun, 28 Nov 2010 12:27:35 GMT

Ég bað nemendurna að segja mér hvað þeim dettur fyrst í hug þegar talað er um kurteisi. Það var mjög fátt um svör. Sumir rugluðu kurteisi greinilega saman við jafnrétti og aðrir gátu bara ekki sagt neitt. Samt er stöðugt verið að tala um í skólanum að öllum beri að sýna kurteisi. Að þetta og hitt sé kurteisi.

Það þarf kannski að útskýra þetta aðeins betur fyrir börnum áður en farið er fram á að þau sýni fyllstu kurteisi!

Kurteisi

Tue, 23 Nov 2010 10:06:04 GMT

Hvað er kurteisi og hvernig sýnir þú kurteisi?

Ef ég spyr unga nemendur mína að því á eftir hvaða svör ætli ég fái þá?

Hefur verið lögð áhersla á það við þau að sýna kurteisi?

Hverjum eiga þau þá að sýna kurteisi?

Hvert öðru kannski?

Kennurum sínum?

Öllum fullorðnum?

,,Gömlu" fólki?

Ég mun gera tilraun á eftir og bíð spennt eftir svörum. Mér finnst þetta vanta inn í uppeldið og mér fannst þetta vanta líka fyrir 15 árum þegar ég var að kenna. Hlakka til að heyra þau segja mér sína skoðun!

Frost og héla á Akureyri

Mon, 22 Nov 2010 20:42:15 GMT

Þetta fer að verða eins og veðurlýsingarsíða hjá mér! Í morgun þegar ég ætlaði að skella mér í bílinn minn fína og bruna í vinnu þá brá mér heldur í brún. Bíllinn minn var helfrosinn!

Í fyrsta lagi átti ég í vandræðum að opna hurðirnar, ekki læsinguna heldur hurðirnar sjálfar, þær voru hreinlega frosnar fastar! En með hörku tókst mér að komast inn og setja í gang. Setti auðvitað heitasta blástur á fulla ferð og allt í gang sem ég gat. Síðan tók ég sköfuna. Það varð nú bara brandari... ég djöflaðist og djöflaðist á rúðunum en komst hreinlega ekki í gegn. Ég fór marga hringi, reyndi þessa rúðu og hina rúðuna og svo aftur þessa en ekkert gekk.

Ég sem hafði farið vel tímanlega út til að skafa, náði rétt að skafa göt á helgrímuna svo ég sæi út og varð samt of sein í skólann. M.a.s. elskulegir nemendurnir sem alltaf koma of seint skömmuðu mig þegar ég kom 2 mínútum seinna en vanalega og sögðu ,,Jóhanna, þú ert of sein!!!"

Hætt og ekki hætt

Tue, 16 Nov 2010 22:16:23 GMT

Hugsa sér, ég hef bara ekki skrifað orð hér í hálft ár eða svo! Samt er fullt að gerast bæði hjá mér og mínum og svo bara á Íslandi öllu.

Núna er ég komin í ullarleista, lopapeysu og náttbuxur og sest með tölvuna upp í rúm. Hlusta á Leonard Cohen - Tower of songs - það er varla hægt að hafa það betra. Ég er líka með alveg þétt dregið fyrir svo ég sjái ekki stóru skaflana og haugana af snjónum hérna fyrir utan. Dúnúlpan er eina utanyfirflíkin sem ég nota þessa dagana, eina sem dugar.

Þó held ég að ég sé alveg að jafna mig á því hvað snjóar miklu meira hérna fyrir norðan heldur sunnan heiða :)

Sumarfrí

Thu, 22 Jul 2010 11:43:41 GMT

Já, fyrsta almennilega sumarfríið mitt í mörg, mörg, mörg ár. Ég hef eytt því að hluta í Reykjavíkinni á milli þess sem ég hef skroppið aðallega vestur og hreyft mig aðeins, gengið um fjöll og firði.

Veðrið hefur leikið við mig og ég heimsótt Vesturbæjarlaugina reglulega. Brúðkaup hjá Nönnu Rún og Eyþóri um næstu helgi og svo verður bara brunað norður og tekist á við öll verkefnin sem þar bíða.

Ég er líka farin að hlakka til að byrja í kennslunni þar sem ég fæ hressan hóp af 6. bekkingum til að hugsa um í vetur.

Tja ef maður er ekki þokkalega undir það búinn að takast á við snjó og vetur eftir svona frítíma þá er maður það aldrei :)

Sól, sól skín á mig...

Wed, 16 Jun 2010 10:29:14 GMT

Ég sit á "skrifstofunni" minni og hamast við tölvuna. Skrifa bréf og senda pósta. Teikna kort og mixa. Skrifa fleiri bréf og fleiri pósta og auglýsingar og... og....

Þá heyri ég barnaraddir fyrir utan og allt í einu byrja þau að syngja "Sól, sól skín á mig...." og ég stenst ekki mátið. Ég kíki út um gluggann, þarna koma þau syngjandi :) U.þ.b. 30 börn á aldrinum 2-4 ára, leiðast tvö og tvö, ganga í rólegheitum í beinni röð, fóstrur og vinnuskólaunglingar leiða þau inn á milli. Ein fóstran kallar "Sölvi og Oddur.... Sölvi og Oddur... hvert eruð þið eiginlega að fara??" Þeir höfðu stigið út úr röðinni í átt að húsinu, stóra mótorhjólinu sem stendur fyrir utan. Þeir fóru strax aftur í röðina, annar alveg rauðhærður, hinn með ljósan koll og báðir með kórónu úr íslenska fánanum. Mér sýndist öll börnin vera álíka stór og Kolla litla Karítas sem kannski er í göngutúr núna með leikskólanum sínum :)

Ekkert stress, ekkert bankahrun, engin læti, bara hópur á gangi í áttina að KA svæðinu :)

Sumar og sól!

Mon, 14 Jun 2010 10:47:39 GMT

Já nú er sumarið og sólin í aðalhlutverki. Mín ekki að mæta á skrifstofuna eða í skólann í morgunsárið. Nei, nei, mín bara að vinna heima og reyna að beita sjálfa sig aga. Bannað að glugga í stóru spennandi bókina, bannað að setjast við prjónana og klára fínu peysuna. Bannað að gleyma sér á netinu!

Neibb nú á að bretta upp ermar (er í ermalausu...) og fara í hlaupaskóna, skokka einn hring, sturta sig og reyna að klára verkefni dagsins. Ég byrjaði í tölvumálum, þurfti að skipta um tölvu og er svona að reyna að átta mig á þessari... lofar góðu... en þetta tekur samt smá tíma.

Hjólið skal í viðgerð, síðan að sinna nokkrum verkefnum fyrir Akureyrarhlaupið, tékka á löggunni og svoleiðis.

Gott að hafa eitthvað að gera ;)

Ormur... ormur...

Tue, 25 May 2010 21:48:14 GMT

Núna stendur yfir átakið "Hjólað í vinnuna" og ég auðvitað tek þátt í því. Stundum hefur rignt pínulítið yfir nóttina, Akureyringar kalla það úða. Ég hjóla fína leið eftir flottum göngustígum og er auðvitað með hjálm og allar græjur.

Þegar ég hjólaði fyrst eftir svona næturúða þá átti ég ekki til orð yfir alla ormana. Það var eins og sett hefði verið í gang kapphlaup í ormaheimi! Þeir voru allir á leiðinni yfir göngu/hjólastíginn. Þeir voru í hundraða- nei þúsundatali!! Stígurinn er u.þ.b. þrír metrar þar sem hann er breiðastur.... annar hver Akureyringur er að hjóla eftir þessum stígum... og hvað gerist??? Jú auðvitað, það hjóla allir yfir þessa endalausu mergð af ormum. Fyrst reyndi ég að sneiða fram hjá þeim... en það er bara ekki hægt. Þegar ég held heim í lok dags þegar allt er orðið þurrt og sólin oftast búin að skína þá liggja ormalíkin út um alla stíga. Þeir eru í mismörgum pörtum, misklesstir, misdauðir en allir samt stein dauðir!!!

Ég hélt fyrst að þetta væri bara eitthvað eitt tilfallandi skipti en nei... það koma alltaf nýir ormar á hverjum morgni... og allir ætla þeir yfir stíginn... þvert yfir stíginn.... en AF HVERJU Í ÓSKÖPUNUM ERU ÞEIR AÐ ÞESSU?????

Einkenni Akureyrar?

Wed, 05 May 2010 16:39:56 GMT

Já hvað mynduð þið segja að væri einkennandi fyrir Akureyrarbæ? Ég er búin að vera hérna í nokkra mánuði og það er tvennt sem mér finnst vera einkennandi fyrir bæinn eftir þennan tíma.

Það er í fyrsta lagi gömlu húsin, fullt af fallegum gömlum húsum. Mér fannst þetta reyndar alltaf líka þegar ég var stelpa, það var e-ð svo mikið af gömlum húsum. Miklu meira en á Húsavík.

Hitt sem mér finnst einkenna bæinn er þvottur á snúrum! Það er alltaf þvottur úti á snúru og ekki bara við einstaka hús eða á einstaka svölum. Það er þvottur á snúrum úti um allt!

Kannski vitleysa í mér :)

Hjólum í vinnuna!

Tue, 04 May 2010 18:34:30 GMT

Það hlýtur að vera komið vor... eða jafnvel sumar!!!

Það eru allir hjólandi og við hin sem ekki erum með hjólin í réttum landshluta verðum bara að ganga!

Á morgun hefst semsagt "Hjólum í vinnuna" átakið og maður er kominn í hóp sem verður auðvitað hópurinn sem verður bestur :)

Allir að draga fram hjólið og hjóla af stað út í sumar!!

Snjóflóð

Sat, 10 Apr 2010 20:52:11 GMT

Ég var að ganga á Tungnafjall í morgun, 1024 metra hátt fjall fram í Eyjafirði. Við vorum fimm saman, gengum upp í röð, ská í fjallið. Ein fyrir framan mig horfði upp í fjallið þar sem stór hengja hékk fram af brúninni.... mér líst ekki á þetta, sagði hún, við setjum snjóflóð af stað. Ég horfði upp í hengjuna og hugsaði... hvaða vitleysa. Það kemur ekkert snjóflóð, svaraði ég henni.. Þegar ég var búin að sleppa orðinu þá hugsaði ég... hvað veit ég svo sem um það!!

Við gengum nokkur skref áfram og þá gerðist það... hengjan brotnaði fyrir ofan okkur og rann af stað. Ég var öftust og snjórinn í kringum mig fór af stað á fulla ferð niður í stórum flekum. Þau á undan mér óuðu og æuðu og sprettu úr spori.... ég á eftir... hljóp með háum hnélyftum til að ná löppunum upp úr snjónum sem var að fara á fulla ferð.....

Við vorum heppin, við horfðum síðan eftir flóðinu niður. Það fór u.þ.b. 200 metra, flekarnir brotnuðu og slatti af snjó úr hlíðinni fylgdi með. Þetta var ákveðin reynsla en mér fannst þetta eiginlega bara skemmtileg reynsla.... fann ekki fyrir hræðslu a.m.k.

Alltaf gaman á fjöllum :)

Norður

Sun, 04 Apr 2010 19:49:12 GMT

Jæja þá er maður kominn aftur norður! Keyrði í gærkvöldi og á leiðinni fann maður greinilega muninn á norður og suðurlandinu :)

Ég lagði af stað úr þvílíkri blíðu í Reykjavíkinni og dáðist að birtunni, ljósaskiptunum, norðurljósunum, tunglinu og því öllu saman. Síðan þegar komið var norður yfir Holtvörðuheiði fór aðeins að draga skýin upp á áður stjörnubjartan himin. Þegar Blönduós nálgaðist fór að versna í því. Það var orðin þéttings snjóhríð og það bætti stöðugt í. Það fór að hvessa og það fór að skafa. Ég sá ekki einu sinni stikurnar því þær voru þaktar snjó, sást aðeins smá doppa af endurskini. Þegar ég var að paufast þetta á 40 km hraða varð mér á að hugsa.... andsk.... ég nenni þessu ekki... ekki meira puð og vesen... búin að fá nóg af því fyrir næstu vikurnar!!

En þetta hafðist allt saman og til Akureyrar komst ég þótt það ferðin tæki klukkutíma lengur en venjulega :)

Eldgos á Fimmvörðuhálsi

Thu, 01 Apr 2010 14:08:37 GMT

Í gær lögðum við Lára, ásamt nokkrum öðrum, af stað kl. 08:30 frá Skógum. Ferðinni var heitið gangandi að eldgosinu. Fljótlega sáum við mökkinn, hann hvarf stundum og stundum reis hann hátt í loft upp. Spennan magnaðist eftir því sem við færðumst í rólegheitum nær.

Það var h.u.b. skýlaus himinn og sólin yljaði okkur í nokkurra stiga frosti. Það var smá vindkæling þegar við lögðum upp frá Skógum en vindurinn mun hægari þegar ofar dróg. Samt var auðvitað skítkalt og við tókum ekki af okkur vettlingana nema við nauðsynlega þyrftum.

Það flugu yfir okkur þyrlur fram og aftur allan tímann, upp og niður, upp og niður. Þegar við nálguðumst gossvæðið og vorum farin að sjá hraunið spýtast upp fór fólk ósjálfrátt að ganga hraðar. Skyndilega hurftu stikurnar á gönguleiðinni inn í nýtt hraunið. Þarna var komið fjall sem hafði ekki verið þarna þegar ég fór þarna síðast. Þetta var greinilega vel lifandi fjall og upp úr því gengu rauðglóandi hraungusurnar. Það rauk upp úr hrauninu og ef vel var fylgst með mátti sjá það mjakast mjög hægt fram á við.

Okkur var síðan bent á að ganga lengra og fara niður fyrir höfðann til að sjá hvar hraunið rennur niður hinum megin, tekur svona 45 mínútur.... okkur munaði svo sem ekki um það eftir hina 5 tímana upp á við. Að koma þangað var toppurinn, þarna runnu glóandi hraunfossarnir niður gilið, bræddu snjóinn, gufustrókarnir gengu upp og þetta var bara í alla staði frábært sjónarspil.

Niðurleiðin varð síðan frekar erfið þar sem mikil hálka hafði myndast og göngufólk datt út og suður. En öll komumst við nokkurn veginn heil niður þrátt fyrir að síðasti klukkutíminn hafi verið okkur Láru fjandi erfiður með ónýtu hnén í svartamyrkri að paufast þetta.

En þetta var vel þess virði :)